(Cem Üründül)
İçinizde bu hikayeyi bilenler ve söz konusu kişiyi tanıyanlar itiraz etmeden, hemen baştan söyliyeyim. Burada söz konusu olan kişinin gerçek adı Umut değil, onu böyle adlandırmamın sebebi ise gayet basit. Internette tüm aramalarıma rağmen bir türlü bulup, bu ortak anımızı yayınlamak için müsadesini alamadım. Bu sebebten dolayı bu anımda onu umut diye adlandıracağım. Gayet tabii ki, diğerlerinin adları gerçek adlarıdır.
İçinizde bu hikayeyi bilenler ve söz konusu kişiyi tanıyanlar itiraz etmeden, hemen baştan söyliyeyim. Burada söz konusu olan kişinin gerçek adı Umut değil, onu böyle adlandırmamın sebebi ise gayet basit. Internette tüm aramalarıma rağmen bir türlü bulup, bu ortak anımızı yayınlamak için müsadesini alamadım. Bu sebebten dolayı bu anımda onu umut diye adlandıracağım. Gayet tabii ki, diğerlerinin adları gerçek adlarıdır.
Umut, bizim
oturduğumuz çekmece caddesinde, bizden iki ev ileride otururdu. Onların
üzerinde de bizim yeşilköy jimlastikte futbol oynayan ve (rüzgarın oğlu) vasil otururdu.
Kısaca değineyim.
Bu vasilin özelliği müthiş hızlı koşabilmesiydi ama genellikle verilen pastan
daha hızlı koştuğu için topları hep arkasında bırakır ve o zamanlar
antrönörümüz olan toros abiyi çileden çıkartırdı. Bizler ona pas vermeye
çalıştığımızda, pastan ziyade şut çekmemiz gerekirdi. O dönemlerde rahmetli
toros abiyi çıldırtan sadece bizim vasil değildi. Ama bu anılara başka bir
yazıda yer vereceğim.
Yine dönelim umut
meselesine. İriyarı, güçlü kuvvetli biri olan umutun kendine has bir takım
özellikleri vardı. Bu o dönemki özelliklerinin en başında onun çocuksu
hayalciliği ağır basardı. Bazen çok önemli bir kitap okuduğunu ve artık mars
gezegenine uçabilecek bir füze yapabileceğini, bazende tavşan çiftliği kurarak
milyoner olacağını veya buna benzer şeyleri kesinlikle inanarak anlatırdı.
1971 yılının yaz
tatili.
